Turkiye’de çocuk oyunları; derlemeler – bekir onur – PDF İndir

Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur PDF Oku indir, e-kitap sitemizde Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur kitabını araştırdık. Ayrıca Bekir Onur tarafından kaleme alınan Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur kitap özetinin yanı sıra, Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur pdf oku, Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur yandex, Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur e-kitap pdf, Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur PDF Drive, Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur Epub gibi indirme linklerini de bulacaksınızdır.

Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur PDF indir Oku

Türkiye’de çocuk oyunlarının çok zengin bir kültür birikimi oluşturduğu bir çok yazar tarafından söylenegelmiştir. Gerçekten de çocuk oyunlarını derleyen hemen herkes bu görüşe katılmaktadır. Lakin bu genel gözlemin, izlenimin veya yargının doğruluğu kimse tarafından smanmamıştır. Çünkü kimsenin elinde Türk çocuk oyunlarının toplu bir koleksiyonu yoktur. İşte bu kitap bu eksikliği gidermeyi amacında olan bir araştırma ve yayım projesinin ürünüdür. Türk çocuk oyunları derlemeleri topluca incelendiğinde ortaya enteresan sonuçlar çıkmaktadır. Önce, derlemecilerin, geleneksel çocuk oyunlarının zaman içinde ortadan kalktığını veya değiştiğini ileri sürdükleri halde bu değişimi gösteren hiçbir inceleme yapmadıkları dikkati çekmektedir. Aynı yörede değişik zamanlarda yapılan derlemelerin karşı karşıya geldirılması veya bölgeler içinde karşı karşıya geldirmalar yapılması yoluna gidilmediği de görülmektedir. Oyun adları üzerinde etimolojik çözümleme yapılmadığı, aynı oyuna değişik adlar verilmesinin nedenlerinin araştırılmadığı da ortaya çıkmaktadır. Bütün bu noksanlıkler yüzünden çocuk oyunlarının tarihsel gelişimini görme şansı da ortadan kalkmaktadır. Böylelikle artık ülkeler arası karşı karşıya geldirmalardan söz etmeye de olanak kalmamaktadır. Kuşkusuz burada yanlış olan derlemelerin yapılması değil, yapılan işin derlemeyle sınırlı kalmasıdır. Mübeccel Kıray’ın (1999), Türkiye’de sosyal bilim incelemelerinın genelde betimsel olduğu, sorun çözmeye yönelmeyen bir veri toplama işleminin ise bilimsel değeri olmayacağı değerlendirmesi burada da geçerlidir. Metin And da (1974) folklor incelemelerinın derleme, sınıflama, sonuç çıkarma aşamalarından oluşması gerektiğini altını çizerek, “Türk folklorunda daha çok birinci aşamayı buluyoruz” demektedir. Aslını söylemek gerekirse.

Schwartzman’ın (1977) dile getirdiği gibi, dünya çapında da oyun incelemeleri 19. yüzyılın sonlarında önce derleme ve sınıflama çalışmalarıyla başlamış, 20. yüzyılın ortalarına kadar böyle gelmiştir. Misal verilecek olursa İngiltere’de A.B. Gömme’un ( Geleneksel İngiliz ve İskoç Oyunları, 1894-1898), Amerika Birleşik Devletleıi’ııde W.W. Nevvell’in {Amerikan Çocuklarının Oyunları ve Şarkıları, 1883) bu türdendir. Brewster’in 1945’teki. Howard”m 1958’deki, Opie’leıin 1959 ve 1969’daki çalışmaları da geleneksel yaklaşımı izleyen örneklerdir. Sutton-SmitlTe (1974) göre bu yaklaşım oyunun bağlamını (yani sosyal, psikolojik, çevresel etkenleri) çözümlemek yerine, oyun metinlerini (yani betimlemeleri) derlemeyi vurgulamaktadır. Buna karşılık 60Mı senelerdan bu yana çocuk oyunları üzerinde yapısal, kültürel, toplumsal çözümlemelerin arttığı, istatistiksel teknikler aracılığıyla yaşa. cinsiyete, eğitime bağlı değişiklikların incelenmesinin öne çıktığı görülmektedir. 7 Bunun yanında, derlemelerin de kendi başına bir değeri olduğu açıktır. Bilhassa derlemeler bir araya getirilince ortaya çok manalı ve verimli bir bütün çıkmaktadır.

Bu bütüne bakarak, Türk toplumunda çocuk oyunlarına olumlu bakıldığı, mühim bir yer verildiği söylenebilir. Bunu saptamak son derece mühimdir; çünkü, Hughes’in (1995) dile getirdiği gibi, Batı uygarlığında oyunu olumlu bulan akımlar kadar olumsuz gören yaklaşımlar da olagelmiştir. Gerçi Türk toplumunda da oyuna ilişkin yasaklardan veya yagizli tutulan oyunlardan (Özhan 1997) söz edilebilir; fakat bu, genel yaklaşımın olumlu olduğu gerçeğini değiştirmez. Derleme koleksiyonunun bir yararı da, hangi senelerda, hangi yörelerde, ne kadar oyun derlendiğini görmemizi sağlamasıdır. Bütün oyun derlemelerini bir araya getiren böyle bir koleksiyonda oyun açıklamalarını (adlar, kurallar, oyuncu sayıları, ödül ve cezalar, oyun araç gereçleri, oyun yerleri, vb.) birbiriyle karşı karşıya geldirmak da olanaklı olabilecektir. Bu kitapta 99 oyun ve tekerleme derlemesi bir araya getirilmiştir. Bu sayının Türkiye’de yapılan ve yayımlanan bütün derlemeleri içerdiğini aktarabiliriz (bazı yayınlar inceleme niteliğinde olduğu için -derleme de içerse- ikinci kitaba bırakılmıştır). Tablo 1 ve 2 incelendiğinde oyun derlemelerinin 1930 ile 2001, tekerleme derlemelerinin de 1931 ile 2000 senelerı içinde olduğu görülmektedir. Yıllara göre bakıldığında, enteresan bir biçimde oyun derlemelerinin yakın senelera doğru arttığı, en fazla da 90’lı senelerda kümelendiği ortaya çıkmaktadır (30’larda 8 derleme, 90’Iarda 25 derleme). Tekerleme derlemeleri ise genelde aynı düzeyde kalmaktadır (30’larda 1 derleme, 90’larda 3 derleme). Derleme çabalarının yakın senelera doğru artması geleneksel oyunların gitgide kaybolmasından duyulan endişeya bağlanabilir. Yörelere göre dağılım incelendiğinde, derleme çalışmalarının aşağı yukarı Türkiye’nin her yerine yayıldığı, ama en fazla İstanbul’da derleme yapıldığı, bunu Orta Anadolu kentlerinin (Ankara, Çorum, Sivas, vb.) izlediği söylenebilir. Bazı derlemelerde yöre adı veıilmeyişi sayısal bir değerlendirme yapılmasını zorlaştırmaktadır.

Sayıca en fazla oyunun nereden derlendiğini söylemek de aşağı yukarı olanaksızdır; çünkü bazı yayınlar yazarın yalnızca kendi derlemesini değil başka derlemeleri de içermektedir. Çocuk oyunlarını Türkiye çapında alınacak bir örnekleınle sistematik bir biçimde yeniden derlemedikçe bu tür soruların büyük ölçüde yanıtsız kalacağı açıktır.

Turkiye’de Çocuk Oyunları; Derlemeler – Bekir Onur PDF indir Tıklayın