Eugen herrigel – yay ile ok atış sanatında zen – PDF İndir

Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen PDF Oku indir, e-kitap sitemizde Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen kitabını araştırdık. Ayrıca Eugen Herrigel tarafından kaleme alınan Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen kitap özetinin yanı sıra, Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen pdf oku, Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen yandex, Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen e-kitap pdf, Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen PDF Drive, Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen Epub gibi indirme linklerini de bulacaksınızdır.

Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen Oku

Bir Japon, yay ile ok atmayı, sanat olarak dikkate alan ve bir miras olarak ona saygı besleyen geçmişten kalmış anlamda bir spor diye anlamaz, tersine, söyleyeceklerimiz kulağa ne denli enteresan gelse de, ona bir tapınma, dinî bir ayin gözüyle bakar. O böylece, yay ile ok atma sanatı denilince, özellikle bir vücut antrenmanı, az veya çok bir spor kabiliyeti görmemekte, aksine, kökeninin manevî alıştırmalarda aranması gereken ve manevî bir hedefi tutturmadan ibaret bir yetenek anlamaktadır. (Şu hâlde nişancı, esas saygınlığıyla kendine nişan almakta ve belki de kendi kendine rastlatmayı başarmaktadır.) Zen’i -ondan ne anlaşılırsa anlaşılsın- yay ile ok atma ile ilişkili olarak düşünmek, ilk bakışta, insana katlanılmaz bir aşağılama gibi görünecektir. Hatta yay ile ok atışını cömertçe bir hoşgörüyle “sanat” olarak değerlendirmeyi çok isabetli bulan bir görüşle birleşilse bile, o, bu sanatın ardında tamamen bir spor kabiliyetinden daha başkasını aramaya yanaşmayacaktır. Buna göre okuyucu, bu saygıdeğer ve asla tam bir kesintiye uğramamış olan yayı ve oku kullanma geleneğine dönmek gibi bir avantajı sağlayan Japon sanatçı nişancılarının enteresan gösterilerinin üzerine bir şeyler öğrenmeye hazır olmalıdır; çünkü Uzak Doğu’da eski savaş gereçlerinin ciddî bir durum için bile olsa, modern silâhlar tarafından saf dışı edilmelerinden ve onların yerine geçmelerinden beri birkaç kuşak gelip geçmiştir. Lakin sonuçta, bu silâhlarla uğraşmak, hiçbir zaman yasaklanmamıştır, tersine kuşaktan kuşağa geçmiştir ve o zamandan beri daha kapsamlı çevrelerde özen görmüştür. Bundan dolayı, yay ile ok atışın Japonya’da bugün ulusal spor olarak çalışıldığı özel tarz ve şekilin açıklanması, acaba beklenen bir şey değil midir? Bu olasılık kadar yanlış bir düşünce hiçbir şeyde yoktur. Bir Japon, yay ile ok atmayı, sanat olarak dikkate alan ve bir miras olarak ona saygı besleyen geçmişten kalmış anlamda bir spor diye anlamaz, tersine, söyleyeceklerimiz kulağa ne denli enteresan gelse de, ona bir tapınma, dinî bir ayin gözüyle bakar. O böylece, yay ile ok atma sanatı denilince, özellikle bir vücut antrenmanı, az veya çok bir spor kabiliyeti görmemekte, aksine, kökeninin manevî alıştırmalarda aranması gereken ve manevî bir hedefi tutturmadan ibaret bir yetenek anlamaktadır. Şu hâlde nişancı, esas saygınlığıyla kendine nişan almakta ve belki kendi kendine rastlatmayı başarmaktadır. Bu açıklamamız, hiç şüphesiz karanlıktır. Nasıl, diye soracaksınız. Bir zamanlar ölüm ve kalım savaşında yararlanılan yay ile ok atma, elle tutulur bir spor hâlinde sürdürülmüş olmayıp, manevî bir egzersiz mi olmuştur? Peki, o hâlde bunun için yaya, oka ve hedef tahtasına ne gerek var? Böyle yapmakla, erkekliğe özgü eski sanat ve yay ile ok atmanın dürüst anlamı yadsınmış olmuyor mu? Ve onun yerine, aşağı yukarı hayalî denilmese bile, belirsiz bir şey konulmuş olmuyor mu? Bunun yanı sıra düşünülmesi gereken nokta, bu sanatın ruhunun, kanlı bir savaşta değerini ispatlamasının artık akla gelmediği çağlardan beri kendine özgü olarak, yalnızca yolundan bir daha döndürülemez ve çok daha inandırıcı olarak ortaya çıkmış bulunmasıdır. Onun, onlara daima bağlı olduğundan yeniden yay ve ok ile haşır neşir olmak gibi bir yoruma gerek göstermeyen bir anlam kazanmış olmasıdır.

Eugen Herrigel – Yay ile Ok Atış Sanatında Zen Tıklayın