Rene guenon – dante ve ortaçağ’da dini sembolizm – PDF İndir

Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm PDF Oku indir, e-kitap sitemizde Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm kitabını araştırdık. Ayrıca Rene Guenon tarafından kaleme alınan Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm kitap özetinin yanı sıra, Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm pdf oku, Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm yandex, Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm e-kitap pdf, Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm PDF Drive, Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm Epub gibi indirme linklerini de bulacaksınızdır.

Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm PDF indir Oku

ZAHİR MANA VE GİZLİ MANA O voi che avete gl’ intelletti sani, Mirate la dottrina che s’asconde Sotto il velame delli versi strani! bu sözcüklerle Dante,1 eserinde tamamıyla doktrinal gizli bir anlamın olduğuna çok açık bir biçimde işaret etmektedir. Bunun yanı sıra, zahirdeki ve görünen anlam yalnızca bir örtüden ibarettir; ve bu gizli anlamı ise fakat ona ulaşabilecek olanların araması gerekmektedir. Şair, başka bir yerde işi daha da ileri götürür ve yalnızca kutsal metinlerin değil bütün yazıların dört anlama göre anlaşılabilir olduğunu ve özellikle açıklanması gerektiğini belirtir: ‘si possono intendere e debbonsi sponere massimamente per quattro sensi.’ Bu farklı anlamların hiçbir biçimde birbirlerini yok etmeleri yahut birbirine zıt olmaları zaten olabilecek değildir. Aksine onlar, bir bütünün parçaları yahut tek bir sentezin kurucu unsurları gibi birbirlerini tamamlamaları ve uyumlu olmaları gerekir. İşte, İlahi Komedveya bu biçimde bir bütün olarak bir çok anlama gelecek biçimde yorumlanabilir. Bunda hiçbir kuşku yok. Zira bu hususta, gerçek niyetinin ne olduğunu bize gösterecek herkesten daha yetkin olan bizzat müellifinin kendi şehadeti var. Zorluk, yalnızca, bu anlamların ne olduğunu tesbit etme söz konusu olduğunda başlamaktadır. Bilhassa de en yüksek yahut en derin anlamlar söz konusu olduğunda bu zorluk daha da belirginleşmektedir. Zaten yorumcular içindeki farklı görüşlerin meydana geldiği yer de tabii olarak buralar oluyor. Bu yorumcular genelde şiirin literal anlamının altında bir felsefi anlamın olduğu yahut belki de bir felsefe ve ilahiyat karışımı bir anlamın olduğu, hatta bir siyasi ve sosyal anlamın olduğu hususunda birbirleriyle uyuşmaktadırlar. Lakin yalnızca literal anlamın kendisi dahil edildiğinde bile bunun sayısı üç etmektedir. Oysa Dante bizi dört anlamın olduğu hususunda uyarmaktadır: bu dördüncüsü nedir? Bize göre bu, özünde metafizik olan açıkça inisyatik bir anlamdır. Bunun yanı sıra kendisine bir çok veri bağlanmaktadır ve her ne kadar bunlar metafizik mertebeye ait olmasalar dahi ezoterik bir karakter arzetmektedirler.

İşte bu özelliği sebebiyledir ki söz konusu derin anlam bir çok yorumcunun gözünden kaçmıştır. Oysa, bu anlam bilinmez veya kabul edilmeyecek olursa, diğer anlamların kendileri de kısmen anlaşılmış olacaktır. Zira o, diğerlerinin adeta ilkesi konumundadır ve diğer müteaddid anlamlar ona nisbetle uyumlu olur ve birliktelik arzederler. Dante’nin eserindeki bu ezoterik yönü kabul edenler bile, onun tabiatı hususunda bi hayli fazla hatalarda bulunmuşlardır. Zira, çoğu zaman bu şeylerin gerçek anlamlarını kavrayamıyorlardı. Aynı biçimde, yaptıkları yorumlar bazı önyargılardan etkilendiği için de bu anlamları görülmektedirmaları imkansızdı. İşte, bu ezoterik anlamın varlığını ilk kez ortaya koyan Rosetti ile Aroux’nun, Dante’nin ‘sapkınlığına’ hükmetmeleri de bu yüzdendi. Oysa böyle davranmanın, farklı düzlemlerdeki konuları birbirine karıştırmaktan başka birşey olmadığının farkında bile değillerdi. Çünkü, onlar her ne kadar bazı şeyler biliyor olsalar da, bir çok şeyi bilmiyorlardı. Biz burada, işte bu konular ile ilgili bilgiler vereceğiz. Lakin bu sonu gelmeyecek kadar geniş olan meseleyi tamamıyla ortaya koyma gibi bir niyetimiz yok. Aroux’ya göre mesele şudur: Dante bir katolik midir yoksa bir albijuva mıdır? Başkaları ise bu soruyu şu biçimde sormakta idi: O, bir Hıristiyan mı idi yoksa bir putperest mi?3 Biz ise, onun böyle bir tasnifte bulunacağını düşünmüyoruz. Zira gerçek ezoterizm, zahirî dinden fazla değişik bir şeydir. Şayet onun böyle birşey ile bir ilgisi var ise; bu, onun, dinî formlarda sembolik bir ifade tarzı bulduğu içindir. Bundan dolayı söz konusu formların şu yahut bu dinden olması o kadar mühim değildir.

Çünkü mühim olan, bu formların görünürdeki değişikliklarının da ötesinde var olan, asıl doktrinal birliktir. Eski inisiyelerin, hiçbir değişiklik gözetmeden bulundukları ülkenin yerleşik geleneklerine uygun zahirî kültlerin tamamına katılmaları da işte bu yüzdendir. Aynı biçimde o, sathî bir ‘senkretizm’in etkisi ile değil de, bu temel birliği gördüğü içindir ki o anki duruma göre arada bir Hıristiyanlığa ait, arada bir de grekoromen antikitesine ait dili hiçbir ayrım gözetmeden kullanmıştır. Saf metafizik ne pagandır, ne de Hıristiyan; o, evrenseldir. Antik misterler, pagan değillerdi fakat onun üstüne yerleşmişti. Aynı biçimde, ortaçağda, inisyatik detaya sahip olan fakat dinî bir detaya sahip olmayan birtakım kuruluşlar vardı; fakat bununla birlikte temelleri katolikliğe dayanmaktaydı. Şayet Dante, bu tür örgütlerden birine mensup idiyse -ki bu bize göre kesindir-, bu durum onun ‘sapkın’ olduğunu ilan etmek için bir gerekçe oluşturmaz. Böylelikle düşünenler, ortaçağ ile ilgili ya yanlış veya eksik bir fikre sahiptirler. Böyle bir hükme varmak için yalnızca zahirî olanı dikkate alıyorlar. Çünkü onlar için, modern dünya çapında mukayese yapma olanağı verecek olan yalnızca bunlardır ve bunun dışında kalanların hiçbir değeri yoktur. Bütün inisyatik örgütlenmelerin gerçek kişiliği bu olmasına rağmen, içlerinde bazı örgütlenmelerin yahut üyelerinden bazılarının ‘sapkınlık’la itham edilmiş olan yalnızca iki olay mevcuttur. Bu ise; daha iyi temellenmiş yahut daha hakikî olmasına rağmen açıkça formüle edilemeyen birtakım şikayetlerin gizlenmesi için olmuştur. Bunlardan birincisi; bazı inisyelerin, yüksek hakikatlerin bilgisine halen hazır olmayan zihinleri karışıklığa iteceği riskini taşıyan ve bunun yanı sıra sosyal düzeni bozabilecek bazı uygun olmayan ifşalara girişmeleri sonucu meydana gelmiştir. Bu tür ifşaları yapanların bizzat kendileri, zahirî ve batınî mertebelerin birbirine karışmasına neden olacak bir hata işlemişlerdi. Öyle bir karışıklık ki, sonuç saygınlığıyla ‘sapkın’ olarak suçlanmayı yeteri kadar meşrulaştırıyordu.

5 Bu durum, çeşitli şekillerde kendini İslam dünyasında göstermiştir. Oysa bu medeniyette ezoterik ekollerin hiçbiri, zahiri temsil eden dinî ve hukûkî otoriteler tarafından normalde hiçbir düşmanlıkla karşılaşmamaktadırlar. İkinci duruma gelince; burada söz konusu olan, aynı ithamın politik güç tarafından bahane edilerek, normal yollarla altedilemeyecek kadar kuvvetli olan karşı rakipten bazılarını ortadan kaldırmak için kullanılmıştır. Bunun en ünlü örneği, Tapınak Tarikati’nin ortadan kaldırılmasıdır. Bilhassa bu olayın, elimizdeki mevcut çalışmanın konusu ile doğrudan bir ilgisi mevcuttur.

Rene Guenon – Dante ve Ortaçağ’da Dini Sembolizm PDF indir Tıklayın