Anton pavloviç çehov – köylüler – PDF İndir

Anton Pavloviç Çehov – Köylüler PDF Oku indir, e-kitap sitemizde Anton Pavloviç Çehov – Köylüler kitabını araştırdık. Ayrıca Anton Pavloviç Çehov tarafından kaleme alınan Anton Pavloviç Çehov – Köylüler kitap özetinin yanı sıra, Anton Pavloviç Çehov – Köylüler pdf oku, Anton Pavloviç Çehov – Köylüler yandex, Anton Pavloviç Çehov – Köylüler e-kitap pdf, Anton Pavloviç Çehov – Köylüler PDF Drive, Anton Pavloviç Çehov – Köylüler Epub gibi indirme linklerini de bulacaksınızdır.

Anton Pavloviç Çehov – Köylüler Oku

Moskova’da îslâv Pazarı otelinde uşak olarak ça lisan Nikolay Çikildeyev hastalanmıştı. Ayakları uyuşuyordu, yürüyüşü değişmişti. Bunun yanı sıra, bir gün koridordan geçerken ayağı sürçmüş, üzerinde bezelyeli jambon bulunan tepsiyle birlikte yere yuvarlanmıştı, işini bırakması gerekmişti. Karısının, kendisinin ne kadar parası varsa hepsini doktorlara harcadı; yiyecek için elinde bir şey kalmadı, işsizlikten canı sıkılmaya başladı, köye, evine gitmesi gerektiğine karar verdi. Evde hastalık daha kolay atlatılabilirdi, evde yaşamak daha ucuz. Boşuna dememişler: Evde duvarların bile yardımı olur, diye. Akşama doğru köyü Jukovo’ya vardı. Çocukluk anılarında yaşattığı baba ocağı aydınlık, rahat, mülayim bir yer olarak canlandı. Şimdi izbaya1 girince bayağı ürkmüştü: Öyle karanlık, basık ve pisti ki. Kendisiyle birlikte gelen karısı Olga, kızı Şaşa, hemen hemen izbanın yarısını kaplayan l îzba : Köy evi, izbe. isten, sinekten kararmış kirli, büyük ocağa şaşkın şaşkın bakıyorlardı. Ne kadar da çok sinek vardı! Ocak iğrilmiş, duvarlardaki kirişler yana yatmıştı1, izba hemen hemen çökecek gibiydi. Öndeki köşede kutsal resmin yanma şişe etiketleri, gazete kesikleri yapıştırılmıştı: Bunlar resim yerini tutuyordu. Yoksul uk, yoksul uk! Büyüklerden evde kimse yoktu; hepsi ekin biçmeye gitmiş ti. Ocağın başında sekiz yaşlarında, açık kumral başlı, kirli, ilgisiz bir kız çocuğu oturuyordu.

İçeri girenlere başım çevirip bakmadı bile. Aşağıda beyaz • bir kedi bir böcekle oynuyordu. — Gel, pisi, pisi! diye Şaşa kediyi çağırdı. Gel, pisi, pisi!. — O işitmez ki, dedi kız çocuğu, Sağır oldu. — Neden? —. Öyle işte. Dövdüler de.

Anton Pavloviç Çehov – Köylüler Tıklayın