Burak büyükdemir – kümesteki kartal neden uçamaz – PDF İndir

Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz PDF Oku indir, e-kitap sitemizde Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz kitabını araştırdık. Ayrıca Burak Büyükdemir tarafından kaleme alınan Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz kitap özetinin yanı sıra, Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz pdf oku, Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz yandex, Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz e-kitap pdf, Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz PDF Drive, Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz Epub gibi indirme linklerini de bulacaksınızdır.

Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz Oku

Gözlerini açmadan, başucunda bulunan cep telefonuna ulaştı. Sabahın köründe deli gibi çalıyordu. “Bu vakitte kim arar? Hiç saygıları yok mu bu bireylerin?” diye geçirdi içinden. Sağ gözünü açtı, ekrandaki yazıyı görmek istedi. Cep telefonu karanlıkta yanıp sönüyordu. Pazartesi sabahı olmuştu. Dün gece kurduğu saat onu sıcak yatağından kaldırıyordu. Arayan kimse yoktu. Tuşlara bir kaç kez basıp, kafasını yastığın altına koydu, yorganı üstüne çekti, cep telefonuna sırtını dönüp gözlerini sıkıca kapadı. Yine bir iğrenç haftabaşıydı. Bir kaç dakika yatakta durduktan sonra aniden kalktı. Ümitsiz ve yorgun omuzlarla banyoda yüzünü yıkadı, elbise dolabından en temiz gömleğini seçti. Ütüleyip ütülememe hususunda kararsız kaldı. Sonra kravatını taktı, yerdeki Cuma gününden kalan çoraplarını giydi. Sahne giysileri nerdeyse tamamdı.

Elleri yüzüne gitti, sakalları ellerine batacak kadar uzamışlardı. Ceketini çıkardı, kravatını gevşetti, köpüğü bi hayli hızlıca yüzüne sürdü, dikkatsizce traş oldu. Aceleyle ceketini eline aldı, bağı çözülmemiş ayakkabılarını çekecekle giydi, anahtarı art arda iki kere çevirip kapıdan asansöre doğru yürüdü. Hava kapalıydı: Yağmur yağacak gibiydi. şemsiye almak için çok geçti. Apartmandan çoktan çıkmış, servisin onu alacağı köşeye doğru bi hayli hızlı bi hayli hızlı yürümüştü. Cep telefonundan saatini kontrol etti. Servis kısa süre geldi ve somurtkan yüzlerle dolu kapısı açıldı. Kimse birbiriyle konuşmuyor, pazartesi sabahının keyif dolu hüznünü yaşıyorlardı. Tüm yolcuların yüzünden düşen bin parçaydı. İçerdeki radyodan haber özetleri duyuluyordu. Tüm gözler birbirinden kaçarcasına pencerelerden dışarı bakıyordu. Yeni bir hafta daha başlamıştı. Bilmem kaçıncı hafta. Hiç biri birbirinden farklı değildi.

Büyük bir daire. Pazartesi günleri hüzünlü, Cuma günleri neşeli. Tatilde işi biraz özler gibi oluyor, ofise geldiğinde yine o kapalı mekan içinde, sıkıntılar başlıyor. Tüm çalışanların yüzünde sahnede takındıkları maskeler vardı. İş yerinde yükselmek için büyük bir politika ustası olmak gerekliydi. Çalıştığı izlenimini vermek diğerlerin önünde olduğunu bir üstüne ispatlaması gerekliydi. Yıllar bu oyunlarla geçmişti. Geleceği yer belliydi. Aslını söylemek gerekirse bu işi beğenerek seçmemişti ama başka seçenek önüne gelmemişti. O da aramak eziyetine girmemişti. Artık belli bir düzeni vardı. Hayalleri için şuana dek olanları bir çırpıda yok edemezdi. Sonuç olarak bir bölümün müdürüydü. Kartviziti çok gösterişliydi. Üniversitede birlikte okuduğu birden çok arkadaşıyla karşı karşıya geldiğında rahatlıkla hepsine bu ufak karton parçalarını verebiliyordu.

Bu buluşmalarda pozisyonunu ve işini adeta çok seviyormuşçasına anlatıyordu. Bir statüsü vardı. Bir de maaşı tabii. Kredi kartı borçları da. Tüm bunlar bir anda ufak bir fikir için bırakılamazdı. Geleceği meçhul, basit, hayalden öte olmayan bir ufak fikir.

Burak Büyükdemir – Kümesteki Kartal Neden Uçamaz Tıklayın