Erich fromm – kendini savunan insan – PDF İndir

Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan PDF Oku indir, e-kitap sitemizde Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan kitabını araştırdık. Ayrıca Erich Fromm tarafından kaleme alınan Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan kitap özetinin yanı sıra, Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan pdf oku, Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan yandex, Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan e-kitap pdf, Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan PDF Drive, Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan Epub gibi indirme linklerini de bulacaksınızdır.

Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan PDF indir Oku

Bu kitap, birden fazla bakımlardan, içinde çağdaş insanın kendinden ve özgürlüğünden kaçışını çözümlemeye çalıştığım özgürlükten Kaçış (Escape from Freedom) adlı kitabımın bir devamıdır. Bu kitapta insanın kendini ve kabiliyetlerini gerçekleştirmesine neden olan ahlak felsefesi (etik) sorununu, kurallan ve değerleri konu alıyorum. Özgürlükten Kaçış’ta dile getirmiş olduğum belli düşünlerin bu kitapta yinelenmelerini engelleyemediğini gibi, bu yinelemelere ilişkin tartışmaları olabildiğince kısaltmaya çalıştığım hâlde, tümüyle başarılı olamadım. İnsan doğası ve özyapısı (kişiliği) ile alakalı bölümde Özgürlükten Kaçış’ta ele almamış olduğum özyapıbilimine (karakteroloji) ilişkin konuları tartışıp ilk kitapta kavga ettiğim sorun-tora yalnızca kısaca değiniyorum. Özyapıbilimine ilişkin görüşlerimi daha ayrıntılı bir biçimde öğrenmeyi isteyen okuyucular, her iki kitabı da okumalıdırlar. Ama, Kendini Savunan İnsan’ı anlamak için Özgürlükten Ka-çiş’ın mutlaka okunması gerekmemektedir. Okuyucuların çoğuna bir psikanalistin ahlak felsefesi (etik) poblemleri ile uğraşması, özellikle ruhbilimin yalnız yanlış ahlaksal yargıların putlarını kırmakla yetinmeyip bundan da öte nesnel ve geçerli davranış kurallan için bir temel olması gerektiğini savunması enteresan gelebilir. Bu tutum günümüz çağdaş ruhbiliminde egemen olan ve etik görecilikten yana olup «iyilikten» çok «uyarlamayı» vurgulayan eğilimin tam zıtıdır. Uygulamacı psikanalist olarak geçirdiğim deneyler, ister kuramsal ister sağaltıma (tedaviye) ilişkin olsun, etiğin sorunlanmn, kişiliğin incelenmesi savsaklanarak çözümlenemeyecekleri hususundaki görüşümü pekiştirdi. Değer yargılanrruz, eylemlerimizi belirler. Ansal sağlığımız ve mutluluğumuz ise, bu yargıların geçerliliğine bağlıdır. Değerlendirmeleri yalnızca bilinçdışı, usdışı, bir yığın isteğin ussallaştırmaları olarak düşünmek (hernekadar böyle olmaları olasılığı varsa da) kişiliğin bütünlüğüne ilişkin görüşümüzü bozup daraltır. Nitekim nevroz da son çözümlemede ahlaksal bir başarısızlığın belirtisidir. (Ama, «uyarlanma» da kesinlikle ahlaksal bir başarı belirtisi değildir.) Karşılaştığımız emsallarin çoğunda nevrotik belirti, bir ahlaksal çatışmanın özgül anlatımı olup sağaltım yönünde girişilen çabanın başarısı, hastanın ahlaksal sorununu anlayıp çözümlemeye dayanır.

Ruhbüimin ahlak felsefesinden (etikten) ayrılması, görece yakm bir tarihte gerçekleşmiştir. Bu kitaptaki görüşleri yapıtlarına dayanarak temel-lendirdiğimiz geçmiş dönemlerin büyük insancı (hümanist) etikçileri, hem filozof hem de ruhbilimciydiler. Onlar insan doğasını anlamakla insan yaşamının kural ve değerlerini anlamanın birbirine bağlı olduğuna inanıyorlardı. Oysa Freud ve Okulu usdışı değer yargılarının putlarını kırmakla hernekadar etik düşüncenin gelişmesine kıymetli bir katkıda bulunmuşsa da değerlere karşı göreci bir tutum takınmakla, yalnız etik kuramın gelişmesinde değil, ruhbüimin kendi gelişmesinde de olumsuz bir etki yapmıştır. Psikanaliz içinde bu eğilimi benimsemeyen mühim düşünürlerden biri C.G. Jung’tur. O, ruhbilim ve psikoterapinin (ruhsal sağaltım) insanın ahlaksal ve felsefi poblemleriyla ilişkili olduğunu kabul ediyordu. Ama, tek başına bu kabullenme bile çok mühim olduğu halde, felsefi yönlenmesi Jung’u Freud’u aşan felsefi temelli bir ruhbilime götürecek yerde, yalnızca Freud’a karşı bir tepkiye yol açtı. Jung’a göre, «bilinçdışı» ve söylence salt ussal kökenli olmadıkları için, ussal düşünceden üstün oldukları varsayılan yeni açıklayıcı kaynaklar olmuşlardı. Tektanncı Batı dinlerinin olduğu kadar Hindistan ve Çin’deki büyük dinlerin de gücünü doğrulukla (hakikatle) ilgilenmeleri ve dizgelerinde kelimelerine eklediklerinin doğru olduğunu öne sürmeleri oluşturuyordu. Bu kam çok kez başka dinlere karşı yobazca bir hoşgörüsüzlüğe neden olmaktadırken bunun yanı sıra o dinin hem yandaşlarına hem de zıtlarına benzer bir doğruluk (hakikat) saygısı aşıladı. Jung, her din için duyduğu seçmeci (eklektik) hayranlığıyla kendi kuramında bu doğruluk arayışından vazgeçti. Ona göre, ussal olmayan her dizge, her söylence veya simge eşit değerdeydi. Jung, din hususunda bir göreciydi ama 8 göredliği büyük bir istekle karşı çıktığı ussal göreciliğin zıtı olmayıp olumsuzuydu.

Bu usdışıcılık, ister ruhbilimsel ister felsefi, ister ırka özgü veya siyasal terimlerle maskelensin bir gelişme değil yalnızca bir tepkiydi. On sekiz ve on dokuzuncu yüzyıl usçuluğunun başarısızlığa uğraması, usa duyduğu inançtan çok kavramlarının darlığı yüzündendi. Tek yanlı bir usçuluğun yanlışlarını sahtedinci bir bilgisizlik değil, fakat usa daha çok güven duyup yılmadan doğruluğu aramak düzeltebilir.

Erich Fromm – Kendini Savunan İnsan PDF indir Tıklayın