Fyodor mihailoviç dostoyevski – bir yufka yürekli – PDF İndir

Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli PDF Oku indir, e-kitap sitemizde Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli kitabını araştırdık. Ayrıca Fyodor Mihailoviç Dostoyevski tarafından kaleme alınan Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli kitap özetinin yanı sıra, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli pdf oku, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli yandex, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli e-kitap pdf, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli PDF Drive, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli Epub gibi indirme linklerini de bulacaksınızdır.

Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli Oku

Aynı dairede çalışan iki genç, Arkadi İvanoviç Nefedoviç‘le Vasya Şumkof aynı çatı altında, aynı dördüncü katın aynı dairesinde oturuyorlardı. Kişilerden biri bütün adlarıyla anıldığı halde ötekinin neden yalnızca ufak adı ve soyadı ile anılmış olduğunu, yazar, okuyucuların böyle bir anlatım şekilini yakışıksız, hatta biraz senli benli saymamaları için anlatmayı gerekli görür. Ama bunun için önceden bireylerin memurluk, rütbe, yaş ve de tabiatlarının öykülerine böyle başladıklarından bu öykünün yazarı, tek onlara benzememek için –veya kendini fazla beğendiğinden– doğrudan doğruya konuya girmeye karar verdi. Bu ilk etaptan sonra öyküye geçiyoruz. Yeni yılın arifesinde, akşam üzeri, Şumkof saat altıya doğru evine döndü. Yatağına uzanmış olan arkadaşı Arkadi İvanoviç uyandı, yarı aralık gözlerle ona bakınca dostunun sırtında bayramlık giysisi ve kar gibi beyaz bir gömlek olduğunu gördü; pek şaşırdı doğal olarak. — Vasya acaba bu kılıkla nereye gitmiş olabilir? diye düşündü. Üstelik yemeği de evde yemedi!. Şumkof mumu yaktı; Arkadi İvanoviç, kendisini uyandırmak için onun bir yol arayacağını hemen kestirdi. Gerçekten Vasya iki kez öksürdü, odayı iki kez çepeçevre dolaştıktan sonra bir köşede, şöminenin yanında doldurmaya çalıştığı pipoyu bilerek yere düşürdü. Arkadi İvanoviç içinden kıs kıs güldü. — Hadi, hadi, Vasya, kurnazlık yeter! dedi. — Demek uybekliyordun, Arkaşa? — Vallahi pek bilmiyorum, uybekliyorum galiba. — Ah Arkaşa! Canım kardeşim! Sana neler anlatacağım bilmiyor musun? Kestiremiyor musun? — Hiç kestiremiyorum.

Yaklaşsana Vasya. Vasya, adeta böyle bir çağrı bekliyormuş gibi hemen yaklaştı. Arkadi İvanoviç‘in kendisine oyun edeceğini kestiremediği belliydi. Öteki hemen onu ustaca kolundan yakaladı, evirip çevirerek altına aldı. Onu kolları içinde boğacak gibi sıkıyordu. Söz içinde şunu da söyleyeyim ki bu oyun neşeli Arkadi İvanoviç‘in pek hoşuna gider görünüyordu. — Yakalandın! diye haykırdı, yakayı ele verdin! — Arkaşa, canım Arkaşa! Ne yapıyorsun? Bırak beni Tanrı aşkına, frakım berbat olacak!. — Ne çıkar? Ne gereği var frakın sana? Niçin bu kadar kolay aldanıyorsun? Yanıt ver, haydi, nereye gittin, nerede yedin yemeği? — Arkaşa, rica ederim, bırak beni!

Fyodor Mihailoviç Dostoyevski – Bir Yufka Yürekli Tıklayın